08. Lipa drobnolistna w Polanicy-Zdrój (Drzewo Powiatu Kłodzkiego 2023)

Lokalizacja

Ulica (bądź opis miejsca):

Miejscowość:

Polanica-Zdrój, Las Miejski przy ul. Kłodzkiej

Współrzędne geograficzne GPS (podane w stopniach, minutach i sekundach)

50.40814, 16.51694

Link do mapy

https://goo.gl/maps/7NmwnY9Pvaui1V5Z7

Nazwa drzewa

Lipa drobnolistna -Tilia cordata

Szacowany wiek drzewa:

200-300 lat

Gatunek:

Lipa drobnolistna

Obwód drzewa mierzony na wysokości 130 cm

grubszy pień -ok. 569,drugi - ok. 285cm,

Wysokość drzewa (szacunkowa)

Ok. 24 m

Inne (np. czy drzewo jest objęte ochroną pomnikową, czy rośnie na terenie zabytkowym)

Pomnik Przyrody

Rozporządzenie nr 11 Wojewody Dolnośląskiego z dnia 8 sierpnia 2008 r. w sprawie ustanowienia pomników przyrody.

Cechy wyróżniające drzewo

Lipa charakteryzuje się oryginalnym pokrojem, z grubszego pnia, dość nisko odchodzi ogromny konar; drugi pień jest mocno odchylony od pionu, z gałęzią opartą na leśnej ścieżce.

Lipa drobnolistna- Tilia cordata -  zgłoszona do konkursu - jest jedyną pomnikową lipą drobnolistną w Polanicy-Zdroju. Jej niebanalna, wielopniowa budowa wyróżnia drzewo na tle innych w miejskim lesie. Z grubszego pnia o obwodzie 569 cm, dość nisko odchodzi ogromny konar; drugi pień o obwodzie 285 cm jest mocno odchylony od pionu, z gałęzią opartą na leśnej ścieżce.

Pomnik przyrody usytuowany jest tuż przy ścieżce przebiegającej przez las – przez co dostęp do drzewa jest nieograniczony.

Uzyskanie tytułu Drzewa Powiatu – byłoby niewątpliwym atutem na uatrakcyjnienie
i ożywienie terenu leśnego, jak i samej Polanicy Zdrój. Lipa rośnie u podnóża Wzgórza Marii, przez które przebiega ścieżka turystyczno- przyrodnicza. Można byłoby połączyć ją z ścieżką przy której rośnie lipa.

Ponadto jest to okazja, aby uświadomić mieszkańców i turystów, iż lipa już przez Słowian i Germanów była uważana za drzewo święte. Od najdawniejszych czasów ceniono ją ze względu na właściwości lecznicze i miododajne.

A cóż więcej można dodać, niż zapisane słowa najwybitniejszego przedstawiciela renesansu Jana Kochanowskiego:

NA LIPĘ

Gościu, siądź pod mym liściem, a odpoczni sobie!
Nie dojdzie cię tu słońce, przyrzekam ja tobie,
Choć się nawysszej wzbije, a proste promienie
Ściągną pod swoje drzewa rozstrzelane cienie.
Tu zawżdy chłodne wiatry z pola zawiewają,
Tu słowicy, tu szpacy wdzięcznie narzekają.
Z mego wonnego kwiatu pracowite pszczoły
Biorą miód, który potym szlachci pańskie stoły.
A ja swym cichym szeptem sprawić umiem snadnie,
Że człowiekowi łacno słodki sen przypadnie.
Jabłek wprawdzie nie rodzę, lecz mię pan tak kładzie
Jako szczep napłodniejszy w hesperyskim sadzie.